Američka vojska upotrijebila je u utorak strateški bombarder B-1 za napad na ciljeve Korpusa islamske revolucionarne garde (IRGC) u Iranu, prenosi Axios pozivajući se na izjave američkih zvaničnika. To je prva misija bombardera B-1 od kada su pre 12 dana obnovljeni sukobi između SAD i Irana i predstavlja značajno proširenje američke vojne kampanje, navodi američki portal.
ADVERTISEMENT
Šta je zapravo B-1 Lancer
Američki B-1 Lancer, među vojnima i entuzijastima poznat i pod nadimkom Bone, predstavlja jedan od najprepoznatljivijih i najmoćnijih teških strateških bombardera u istoriji ratnog vazduhoplovstva.
Razvijen pod okriljem kompanije Rockwell International sa primarnim ciljem da zamijeni vremešni B-52, ovaj avion odlikuje se specifičnom konstrukcijom sa promjenjivom geometrijom krila i sposobnošću dugotrajnog leta na malim visinama radi izbjegavanja protivvazdušne odbrane.
Razvojni put ove letjelice bio je izuzetno dinamičan i obilježen političkim i tehnološkim preokretima. Prvi prototip pod oznakom B-1A poletio je još 1974. godine, ali je projekat ubrzo zamrznut krajem te decenije u korist razvoja krstarećih raketa i tehnologije nevidljivih aviona.
Program je ponovo oživljen početkom osamdesetih godina u administraciji predsjednika Ronalda Regana, pa je unaprijeđena i serijska verzija B-1B Lancer izvela prvi let 1984. godine, da bi u zvaničnu operativnu upotrebu Američkog ratnog vazduhoplovstva ušla 1986. godine. Do okončanja proizvodnje 1988. godine fabričke trake napustilo je ukupno stotinu primjeraka ovog modela.
Iako je prvobitno dizajniran kao nuklearni probojnik sposoban da podleti pod sovjetske radarske sisteme pri velikim brzinama, Hladni rat usmjerio je njegovu dalju sudbinu u potpuno drugom pravcu. Sredinom devedesetih godina Lanceru je u potpunosti uklonjena sposobnost nošenja nuklearnog oružja u skladu sa međunarodnim sporazumima o razoružanju, čime je transformisan u izuzetno fleksibilnu i razornu konvencionalnu udarnu snagu. Njegova konstrukcija omogućava automatsko prilagođavanje ugao krila tokom samog leta, pa šire postavljena krila daju neophodan uzgon i stabilnost pri polijetanju i krstarenju, dok se uvučena unazad primjenjuju za nadzvučne prodore i let pri samom tlu.
Specifikacije
Pogonski sistem ove grdosije dugačke 50 metara čine četiri turbofanska motora General Electric F101 sa sistemom za dodatno sagorijevanje, koji zajedno osiguravaju ukupan potisak od preko stotinu dvadeset hiljada funti. Zahvaljujući takvoj snazi, Lancer na velikim visinama dostiže maksimalnu brzinu od oko trinaest stotina kilometara na sat, što odgovara vrijednosti od 1,25 maha. Njegov operativni dolet bez dopune goriva u vazduhu prelazi dvanaest hiljada kilometara, dok plafon leta doseže do osamnaest hiljada metara. Kada je riječ o borbenom teretu, B-1B se izdvaja kao apsolutni rekorder u američkoj avijaciji, jer u unutrašnjim spremištima može ponijeti do 34 tone savremenih vođenih projektila i bombi, uz opciju postavljanja dodatne 23 tone na spoljnim podvjesnim tačkama. Svim ovim parametrima i složenim elektronskim sistemima tokom leta upravlja četvoročlana posada koju čine komandant, pilot, oficir za ofanzivne i oficir za defanzivne operacije.