Tradicionalna teorija pretpostavljala je da su komete, gigantske ledene svemirske stijene pune molekula koji sadrže ugljenik i azot, isporučile neprekidnu kišu prebiotičkih supstanci, neophodnih za nastanak života na Zemlji.

Ipak, istraživači sa Univerziteta u Kembridžu otkrili su da su šanse da ovi prebiotički molekuli, koji čine osnovne gradivne blokove života, prežive udar komete o Zemlju pri velikoj brzini, zapravo minimalne. Ovo epohalno otkriće objavljeno je prošle sedmice u prestižnom časopisu Scientific Reports.

„Istorijski gledano, naučnici su vjerovali da su komete bile ključne za nastanak života na Zemlji, jer su prenosile molekule sa ugljenikom i azotom. Te džinovske svemirske grudve snijega posmatrane su gotovo kao 'džoker karta' koja je donijela sve molekule potrebne planeti da bi rodila život“, objasnio je u saopštenju glavni autor studije, dr Richard Anslow sa Instituta za astronomiju u Kembridžu.

„To je pomalo romantična ideja, ali naši rezultati sugerišu da je to izuzetno malo vjerovatno“, dodao je dr Anslow.

Istraživači ističu da se komete obično kreću ogromnim brzinama i udaraju u planetu pod veoma oštrim uglom, zbog čega bi molekuli usljed siline udara i toplote jednostavno isparili. Čak i da su neki gradivni elementi preživjeli kao „pojedinačni, izolovani slučajevi“, ne bi postojala dovoljno visoka koncentracija neophodna za stvaranje života.

„Da bi se to desilo, zaista bi morao da se poklopi fenomen koji se dešava jednom u milion slučajeva. Ne samo da bi bio potreban udar sa tačno odgovarajućom brzinom i pod idealnim uglom, već bi i sve nakon tog trenutka moralo da se savršeno poklopi u smislu koncentracije i brzine kojom su započeti hemijski korijeni života“, istakao je Anslow.

Iako naučnici ne mogu sa apsolutnom sigurnošću da isključe mogućnost da se sve odigralo baš tako, takav scenario djeluje kao izuzetno rijetka pojava – u najboljem slučaju, neponovljiva slučajnost.

Asteroidi kao pravi izvor života?

Ako komete nisu odgovorne, ko jeste? Istraživači sugerišu da bi molekularno sjeme života moglo da potiče iz raznih drugih izvora, a najvjerovatniji kandidati su asteroidi, koji znatno češće udaraju u Zemlju i pri manjim brzinama u odnosu na komete.

Iako prenos molekula koji čine život na Zemlju putem kometa djeluje malo vjerovatno, naučnici su otkrili da su naši susjedi u Sunčevom sistemu možda bili pogodniji za ovakav scenario.

Komete su, naime, imale znatno veće šanse da uspješno isporuče materijal na površinu Marsa. Crvena planeta je manja od Zemlje i ima rjeđu atmosferu, što bi ublažilo ekstremne uslove udara, posebno tokom perioda formiranja Sunčevog sistema kada je „bombardovanje“ svemirskim stijenama bilo znatno učestalije.

„To, naravno, ne znači da se život na Marsu sigurno dogodio, ali sugeriše da bi bilo neobično da se prenos kometa uspješno dogodio na Zemlji, a ne na Marsu“, rekao je Anslow. „Ili postoji i druga, možda realnija alternativa – da se to jednostavno nije dogodilo ni na jednoj od ove dvije planete“.