Četvrta godišnjica početka rata u Ukrajini navršava se danas, pri čemu se sukobi na bojnom polju nastavljaju uporeda sa trilateralnim mirovnim pregovorima koje je pokrenuo američki predsjednik Donald Trump.
ADVERTISEMENT
Rusija je napad na Ukrajinu, odnosno ono što Moskva naziva "Specijalnom vojnom operacijom" započela zbog, kako navodi, odnosa Kijeva prema ruskom stanovništvu u Ukrajini, pri čemu je Moskva takođe insistirala da je intervencija izazvana neophodnošću denacifikacije Ukrajine.
Izvjesno je da je vojnoj intervenciji Moskve februara 2022. prethodila najava vlasti u Kijevu da Budimpeštanski sporazuma iz decembra 1994. više ne obavezuje Ukrajinu, što je dalje značilo da postoji namjera razvoja atomskog programa Kijeva, nasuprot Budimpeštankom sporazumu.
Odnosi dvije zemlje zaoštreni su nasilnom smjenom ukrajinskog predsjednika Viktora Janukoviča 2014. kada je i započeo sukob nižeg intenziteta.
Uslijedila je separacija Krima, na kom Rusi čine apsolutnu većinu, a onda i bunt u oblastima Donjeck i Lugansk.
Istovremeno, teror nad ruskom populacijom u Ukrajini dobija sve oštrije oblike.
Predsjednik Rusije Vladimir Putin prethodno je, bar od 2008. naglašavao i upozoravao da Rusija neće tolerisati dalje približavanje NATO njenim granicama.
S druge strane, tokom bezbjednosne Konferencije u Minhenu, 19. februara 2022. Volodimir Zelenski, predsjednik Ukrajine, zatražio je da se njegovoj zemlji odredi vremenski okvir za pristupanje NATO.
Nekoliko dana potom 24. februara 2022. u ranim jutarnjim satima, vojna invazija Rusije na Ukrajinu je započela.
Sjeverni pravac invazije bio je sa prostora Bjelorusije put Kijeva, pri čemu su ruske trupe dospjele do Kijeva i sjeveroistočno do Černigova.
Drugi pravac invazije, sa istoka, od Sumija, takođe je bio usmjeren ka Kijevu.
Harkov se našao pod opsadom. Paralelno, sa juga, od Krima, ruske formacije su napredovale na sjever.
Iako su invazione snage brzo dospjele do kijevskih predgrađa, 5. marta, već 7. aprila uslijediće povlačenje.
Očekivana podrška među samim Ukrajincima je izostala.
Opsade Černigova, Sumija, Harkova, ispostavile su se kao neuspjeh ruskih invazionih trupa, posebno u gradskim borbama.
Na jugu sa Krima, manje na jugoistoku, od pravca otcijepljenih Donbasa i Luganska, ruski prodor je bio uspješniji i nastavljen je. Herson je zauzet do 2. marta. Prodor je dalje nastavljen put Mikolajeva, Nikopolja i Zaporožja.
Posebno teške borbe vođene su za Mariupolj, na Azovskom moru. Opsada grada započela je 26. februara, a Mariupolj je zauzet poslije teških borbi tokom maja. Pokušaj zauzimanja Mikolajeva, prve sedmice marta, bio je neuspješan.
Ubrzo, Ministarstvo odbrane Rusije 26. marta saopštava da je prva faza vojne operacije u Ukrajini okončana, te da će se ruske snage nadalje usredsrediti na oslobađanje regiona Donbasa.
Po ondašnjim navodima proruske snage držale su pod kontrolom 93 odsto regiona Luganska i 54 odsto Donjecka.
Rusija je u više talasa gađala ukrajinsku energetsku infrastrukturu.
Samo 15. novembra 2022. sa 85 projektila. Posmatrači IAEA razjasnili su da su međusobne optužbe oko ugrožavanja nuklearne elektarne Zaporožje bile propagandne prirode.
Pošto su borbe u Mariupolju bile pri kraju, krajem aprila i tokom maja pažnja invazionih trupa je usmjerena na potez Mikolajev Odesa, uglavnom raketnim dejstvima. Meta su bili najviše objekti infrastrukure, kao aerodromi, vjerovatano zbog naoružanja koje je tim putem pristizalo Ukrajini sa Zapada.
Krajem 2022. Ukrajinci pokreću kontraofanzive na jugu i jugoistoku. Herson je prepušten, stari dio grada, Ukrajincima, 9. novembra, a ruske trupe su se povukle na istočnu obalu Dnjepra.
Paralelno, Rusija je proglasila aneksiju četiri regiona jugoistočne Ukrajine, Donjecka, Luganska, Zaporožja i Hersona.
Generalna skupština Ujedinjenih nacija u više navrata je osuđivala invaziju Rusije na Ukrajinu, kao 2. marta 2022. ili 23. februara 2023. godine.
Pod pritiskom sankcija iz Rusije se povuklo više od 1.000 zapadnih preduzeća, a izvoz energenata je preusmjeren.
Utisak je međutim da su ekonomske sankcije prema Rusiji izazvale teže posljedice u zemljama Evropske unije, makar u onima koje su zavisile od gasa iz Rusije poput Njemačke.
Sjeverni tok, gasovod izgrađen s ciljem snabdijevanja Njemačke, oštećen je 26. septembra 2022. u vodama danskog ostrva Bornholm, mada je Njemačka prethodno već objavila da odustaje od njegove upotrebe.
Međunarodni krivični sud u Hagu (ICC) 17. marta 2023. izdao je nalog za hapšenje ruskog predsjednika Vladimira Putina i njegove saradnice, zbog, kako je rečeno nezakonite deportacije djece.
Prvih mjeseci i proljeća 2023. ruske trupe se koncentrišu na zauzimanje Bahmuta, u oblasti Donjecka. Zatim, juna 2023. Ukrajinci pokušavaju kontraofanzivu na jugoistoku, bez uspjeha.
Pokazatelj raspoloženja na frontu izvjesno je bila pobuna Vagner grupe 24. juna.
Marševska kolona njihovih vozila koja se kretala prema Moskvi zaustavljena je naredne večeri. Zapovjednik Vagner grupe poginuo je u avionskoj nesreći mjesec dana potom, 23. avgusta.
Sevastopolj, pomorska baza Rusije, gađan je 12. septembra 2023. kada su oštećena dva ruska vojna plovila. Desetak dana kasnije raketama je napadnut Štab ruske Crnomorske flote u Sevastopolju.
Potom, 26. decembra napadnut je i uništen ruski desantni brod u bazi u Feodosiji, Novočerkask.
Prethodno, 14. aprila 2022. komandni brod ruske Crnomorske flote Moskva potopljen je.
Krimski most, glavna veza Kerča i Krima, oštećen je u više navrata. Ukrajinci su ga prvobitno napali 8. oktobra 2022. a zatim 17. jula 2023. godine.
Avdejevku, važno ukrajinsko uporište u oblasti Donjecka, ruske trupe su preuzele 17. februara 2024.
U zoni Harkova Rusija je 10. maja 2024. započela nova ofanzivna dejstva, kada je zauzeto desetak sela, što je obustavljeno nakon otprilike mjesec dana.
Ukrajina je 6. avgusta 2024. pokrenula ofanzivu unutar granica Rusije u oblasti Kurska.
Osim postepenog napredovanja ruskih snaga na istoku zemlje od početka 2025. sve vrijeme su u toku intenziva vazdušna dejstva ruskih snaga nad Ukrajinom. Rusija je inače marta 2023. upotrijebila hipersonične raketne projektile.
Ukupno, više od sedamdeset zemalja slalo je pomoć Ukrajini, u ovom ili onom obliku. Čak pedesetak uputilo je pomoć u naoružanju ili vojnoj opremi. Ipak, riječ je znatnim dijelom o zastarijeloj vojnoj opremi i naoružanju, a veći dio takozvane finansijske pomoći zapravo je preusmjeren na subvencionisanje SAD vojne industrije.
Uz iranske borbene dronove, pomoć Rusiji bile su i sjevernokorejske trupe, uz balističke projektile i lansere, najkasnije počev od oktobra 2024.
Neočekivana, sa stanovišta Moskve, posljedica rata u Ukrajini bilo je i dalje širenje NATO. Tradicionalno neutralne zemlje Finska i Švedska zatražile su prijem. Finska je postala članica aprila 2023. Švedska marta 2024.
U posljednjem periodu rat se najvećim dijelom odvija dronovima, iz izvjesno rusko napredovanje u Donjeckoj i Luganskoj oblasti.
Dodatna dimenzija je široko razaranje ukrajinskih enegretskih resursa, što onemogućava koliko toliko normalan život civila i u oblastima koje su daleko od zone borbenih dejstava odnosno linija fronta.
Navodi o broju žrtva daleko su od pouzdanih. Propagandna je operisala čak milionskim žrtvama.
Prema procjenama The Conflict Intelligence Team, nezavisne mreže koju je osnovao ruski opozicionar Ruslan Leviev, tokom 2025. poginulo je najmanje 2.919 ukrajinskih civila dok je nepunih 18.000 ranjeno, što je po istom izvoru, povećanje u odnosu na prethodnu godinu.
Približno šest miliona Ukrajinaca napustilo je zemlju od početka rata, dok se oko pet miliona nalazi u zonama pod kontrolom ruskih snaga, podrazumijevajući i Krim.
Rusija danas kontroliše približno petinu površine međunarodno priznate teritorije Ukrajine.
Mirovni sporazum na kom insistira predsjednik SAD Donald Trump, koji je obustavio najveći dio američke vojne pomoći, da bi prazninu ubzo popunila EU, još nije postignut, a sve učestaliji trilateralni pregovori i ustupci poput razmena ratnih zarobljenika i dalje traju.
Trilateralni pregovori delegacija Rusije i Ukrajine uz posredstvo SAD započeti su početkom ove godine, a naredna, četvrta runda se očekuje do kraja ovog mjeseca.