Grupa kineskih istraživača pokazala je da društvena izolacija izaziva "akumulaciju željeza" u određenim regijama mozga što izaziva anksioznost, pružajući inspiraciju za razvoj novih intervencija za anksiozne poremećaje, prema studiji nedavno objavljenoj u časopisu Cell Metabolism, javila je Xinhua.
ADVERTISEMENT
U svakodnevnom životu, mnogi ljudi su nakon dužih perioda provedenih sami, čak i bez ikakvog posebnog incidenta, često doživljavali nemir i anksioznost, pa čak i razvili strah od društvene interakcije. Ova anksioznost izazvana usamljenošću i njeni temeljni biološki mehanizmi dugo su zbunjivali naučnu zajednicu.
Istraživači sa Južnokineskog tehnološkog univerziteta, Univerziteta Zhejiang u istočnoj Kini i Južnog medicinskog univerziteta u provinciji Guangdong u južnoj Kini proveli su ovu studiju konstruirajući model miša koji simulira dugotrajnu izolaciju ljudi.
Otkrili su da je kod miševa koji su bili smješteni sami, sadržaj željeza u regiji mozga koja se naziva ventralni hipokampus, podregija koja je više fokusirana na regulaciju emocija, pokazao abnormalnu akumulaciju željeza.
Dalja istraživanja su otkrila da višak željeza djeluje kao pogrešan signal, aktivirajući molekul poznat kao željezo-α-sinuklein (α-Syn), koji izaziva prekomjerno neuronsko paljenje, poput električnog kratkog spoja, kontinuirano šaljući alarme za anksioznost tijelu.
Još važnije, ova promjena precizno cilja emocionalni centar mozga, uzrokujući da mozak uspostavi vrlo specifičan stresni odgovor na socijalnu izolaciju.
Studija pokazuje da pod psihološkim stresom željezo, koje pomaže u održavanju zdravlja neurona, može direktno pokrenuti remodeliranje sinaptičke strukture i funkcije. Nazvan "feroplastičnost", mehanizam direktno povezuje poremećaje metabolizma željeza u mozgu s emocionalnim poremećajima, bacajući novo svjetlo na razumijevanje mentalnih bolesti.
Istraživači su proveli nazalnu primjenu različitih agensa kod miševa, ciljajući molekularno željezo ili α-Syn za intervenciju. Nakon dvije sedmice liječenja, anksiozno ponašanje ovih miševa značajno se smanjilo, a njihova neuronska aktivnost se vratila u normalu.
Studija ne samo da otkriva dugogodišnju misteriju o tome kako usamljenost utiče na mozak, već i otvara put razvoju novih intervencija koje su neinvazivne, reverzibilne i nezavisne od tradicionalnih lijekova protiv anksioznosti, rekao je Wang Zhuo, prvi i korespondentni autor rada.
Mnogi ljudi u svijetu pate od psiholoških problema povezanih sa socijalnom izolacijom. Grupe visokog rizika za takve probleme uključuju starije osobe koje žive same, radnike u izolovanim ili ograničenim položajima, postoperativne pacijente i adolescente koji se društveno povlače.