Odlazak na posao za milione ljudi širom Evrope dio je svakodnevne rutine, ali vrijeme provedeno u putu značajno se razlikuje od zemlje do zemlje. U evropskom prosjeku, put do posla i nazad oduzme gotovo 48 minuta dnevno.
ADVERTISEMENT
Ipak, iza tog prosjeka kriju se velike razlike - dok neki do radnog mjesta stižu za svega nekoliko minuta, drugi svakodnevno provode znatno više vremena u saobraćaju.
Prema novom istraživanju kompanije "SD Worx“, Evropljani u prosjeku svakog dana provedu 48 minuta na putu do posla, piše "Euronews". Međutim, ovaj evropski prosjek ne oslikava velike razlike među zemljama, koje proizlaze iz geografskih uslova, saobraćaja, ali i odnosa zaposlenih prema svakodnevnom putovanju.
Dok se evropski prosjek kreće oko 45 minuta, stvarnost se od zemlje do zemlje značajno razlikuje. Razlike su vidljive i u uslovima na putevima i u željezničkom saobraćaju, ali i u načinu na koji zaposleni doživljavaju svakodnevno putovanje do posla.
U Italiji i Sloveniji, na primjer, prosječno vrijeme putovanja relativno je kratko i iznosi oko 35 minuta dnevno. Srbija se nalazi pri vrhu kada je riječ o vremenu provedenom na putu do posla: zaposleni u prosjeku putuju 55 minuta dnevno, prelazeći oko 40 kilometara. To znači da se za relativno kratku razdaljinu troši gotovo sat vremena.
Dužina putovanja, međutim, ne zavisi nužno samo od udaljenosti između mjesta stanovanja i radnog mjesta. Podaci pokazuju da zaposleni u nekim zemljama za približno isto vrijeme prelaze znatno veće razdaljine, dok u drugim saobraćajne gužve i zagušenja značajno usporavaju putovanje.
U Belgiji zaposleni u prosjeku provedu oko 61 minut dnevno na putu, što je najviše među zemljama obuhvaćenim istraživanjem. Za to vrijeme prelaze oko 64 kilometra. Švedska je sljedeća sa prosječnih 57 minuta i oko 53 kilometra, dok u Irskoj putovanje traje oko 56 minuta, a zaposleni u prosjeku prelaze približno 47 kilometara.
Udaljenost ili gužva
Podaci otkrivaju zanimljive razlike u tome zbog čega putovanje do posla u nekim zemljama traje duže nego u drugim. Tako zaposleni u Nizozemskoj i Rumuniji u prosjeku provode 53 minuta dnevno na putu do posla, ali su razlozi za to potpuno različiti.
Zaposleni u Nizozemskoj u prosjeku prelaze čak 63 kilometra, oslanjajući se na razvijenu i efikasnu saobraćajnu infrastrukturu koja omogućava relativno brzo putovanje i na većim udaljenostima.
U Rumuniji je situacija drugačija. Za istih 53 minuta zaposleni prelaze znatno kraće razdaljine: u prosjeku oko 17 kilometara, dok veliki intenzitet saobraćaja i gužve u gradovima značajno produžavaju putovanje.
Razlika između vremena i udaljenosti vidljiva je i u drugim zemljama. U Hrvatskoj zaposleni u prosjeku provode oko 41 minut na putu i prelaze približno 37 kilometara dnevno, dok u Italiji putovanje traje oko 35 minuta, uz prosječnu udaljenost od oko 42 kilometra. U Sloveniji se takođe putuje oko 35 minuta, dok se prosječna dnevna udaljenost kreće oko 42 kilometra.
Ovi podaci pokazuju da duže putovanje ne mora nužno značiti i veću udaljenost. Efikasnost saobraćajne infrastrukture, gustina saobraćaja i gradske gužve mogu imati podjednako važnu ulogu u tome koliko će vremena zaposleni provesti na putu.
Paradoks putovanja
Možda najzanimljiviji podatak istraživanja odnosi se na način na koji zaposleni doživljavaju vrijeme provedeno na putu do posla.
Čak i u Belgiji, gdje prosječno putovanje traje duže od 57 minuta, koliko ljudi uglavnom smatra prihvatljivom granicom, samo 34 odsto zaposlenih smatra da to vrijeme gubi uzalud.
Iako Belgijanci provode među najdužim vremenima na putu do posla u Evropi, svega 32 odsto zaposlenih želi da radi više od kuće, što je nešto ispod međunarodnog prosjeka.
To pokazuje da vrijeme provedeno u putu nije nužno doživljeno kao izgubljeno vrijeme. Način na koji zaposleni posmatraju svakodnevno putovanje zavisi i od uslova u kojima putuju, ali i od njihovih navika i mogućnosti da dio radnog vremena provode van kancelarije.
Putovanje do posla širom Evrope tako zavisi od kombinacije saobraćajne infrastrukture, udaljenosti i svakodnevnih navika. Vrijeme koje ljudi provode na putu do radnog mjesta zato ne određuju samo kilometri, već i način na koji funkcioniše saobraćaj, ali i kako zaposleni doživljavaju samo putovanje.