Habermas je bio jedan od najuticajnijih filozofa svog vremena i njegovo ime se vezuje za Frankfurtsku školu, koja je snažno uticala na studentske proteste 60-tih godina prošlog vijeka.

Njegova karijera započela je 50-ih godina 20. vijeka na Institutu društvenih istraživanja u Frankfurtu, gdje je radio sa Teodorom Adornom.

Habermas je 1961. godine u Marburgu stekao najviši postdoktorski akademski stepen svojim djelom "Strukturna transformacija javne sfere".

Nakon nekoliko godina na Univerzitetu u Hajdelbergu, preuzeo je katedru za filozofiju i sociologiju Maksa Horkhajmera na Univerzitetu u Frankfurtu 1964. godine.

Tokom studentske pobune 1968. godine Habermas je bio doživljen kao pristalica, ali je odbacio radikalizaciju pokreta, piše "Špigl".

On se 1971. preselio u Štarnberg blizu Minhena, gdje je do 1981. godine vodio Institut "Maks Plank" za proučavanje uslova života u naučno-tehničkom svijetu.

U posljednjoj godini studija objavio je svoje glavno djelo "Teorija komunikativne akcije".

Habermas se 1983. vratio u Frankfurt, gdje je ponovo radio kao profesor filozofije do penzionisanja 1994. godine.

Sredinom 1986. inicirao je poznati "Sukob istoričara" nakon što se suprotstavio relativizovanju Holokausta nekih desno orijentisanih naučnika.